ملت جو زده

ماکلا ملت جو زده ای هستیم.و شبکه های اجتماعی هم باعث شده بتونیم جو زدگیمونو به بهترین نحو بروز بدیم.یکی از مواردی که جو زده میشیم و فورا دست به کارمیشیم وقتیه که یکی ازتیمهای ورزشیمون وبخصوص ورزشکاری تو مسابقات میدرخشه.فورا اون تیم یا ورزشکار میشه آبروی ما و فورا تو شبکه های اجتماعی عکسشو میزاریم و قوربون صدقه میریم.بعد ازچند روز فراموش میکنیم و با اولین شکست همون تیم یاورزشکار انواع فحشهای ناموسی رو نثارش میکنیم و پولی که میگیره رو حروم میدونیم و امیدواریم تو گلوش گیر کنه.مورد بعدی که بسیار هم رواج داره هنگام مرگ یک چهره برجسته است.من مطمئنم نصف آدمهایی که تو مراسم مثلامرتضی پاشایی شرکت کردن و جامه ها دریدن تا چندروز قبلش جتی نمیشناختنش و حتی یک آهنگ ازش گوش نداده بودن.جدیدا هم رسم شده که عکس اون مرحوم رو میزارن تو پروفایلشون.تو فامیل ما کسانی رو میشناسم که حتی شاید نمیدونن مرحوم رفسنجانی چه مناصبی در این کشور داشته.ولی عکسشو گذاشتن تو اینستاگرام و زیرش نوشتن خداحافظ بزرگ مرد یا مرد تکرارنشدنی یا امیرکبیرزمان و و و و .همین افراد حتی نمیدونن خدمات ایشان چی بوده اما بخاطر عقب نماندن از قافله،خبر مرگ ایشان به ساعت نرسیده پست گذاشتن و تغییر پروفایل دادن.همین آدمها تو عمرشون نه یک ریال پول بابت کتاب دادن ،نه یک سطر مطالعه داشتن و حتی یک فیلم مهم تو رندگیشون ندیدن و اگر ازشون بپرسید بهترین فیلم عمرشون چی بوده نامی جز اخراجیها بر زبان نخواهندآورد.جالب اینجاست که همین آدمها برای رسیدن به قافله کتابخونها و فیلم شناسها کوچکترین جوی آنان را احاطه نخواهد کرد.