بعضی ها

در گذشته فکر می کردم اگه به یه چیزایی برسم دیگه زندگی همونیه که میخوام.نمیدونستم زندگی همیشه برا یه عده مثل من همیشه یه جوره.همیشه آدمایی هستن که مایه عذابتن و همیشه با دروغها و دورویی هاشون دلتو میشکنن و اذیتت میکنن.چه فقیر باشی چه پولدار و چه بیکار باشی چه مدیرعامل همیشه این آدما اطرافتن و تیشه به ریشه تو و دنیای آرمانی تو می زنن.آدمهای کثیفی که واقعا برای این دنیا ساخته شده ان.این روزای من شده مثل روزهای چند سال پیش.و رئزهای آینده من نیز همیشه همینطور خواهد بود.البته خوشبختیهایی دارم که هیچکس نمیتونه اونارو ازم بگیره.جز مرگ.